Jedną z prostych i często stosowanych metod leczenia niepłodności jest inseminacja wewnątrzmaciczna – IUI (intrauterine inseminactions).

Stosuje się ją w przypadku gdy blokadą w zajściu w ciąże jest niemożność odbycia prawidłowego stosunku płciowego, czynnik szyjkowy (np. obecność przeciwciał przeciwplemnikowych czy nieprawidłowości śluzu szyjkowego), nieprawidłowości plemników (głównie w zakresie ruchliwości), enodmetrioza, oraz przyczyny idiopatyczne. Zabieg ten stosunkowo rzadko wykonuje się na naturalnym cyklu. Najczęściej kontroluje się owulację poprzez podanie odpowiednich leków (gonadotropiny i/lub cytrynianu klomifenu). Gdy pęcherzyk będzie dojrzały (kontrola USG) podaje się lek wywołujący owulację, a po 24-36h przeprowadza się zabieg inseminacji.

W tym czasie partner oddaje swoje nasienie przez masturbację po 3-5 dniowej abstynencji seksualnej. Nasienie w przeciągu 2h jest odpowiednio preparowane. Sam zabieg inseminacji jest nie bolesny i wykonywany pod kontrola USG. Podaje się do macicy przygotowane plemniki za pomocą specjalnego cewnika - katetera inseminacyjnego. Skuteczność inseminacji wynosi ok 10-20% i jest zależna przede wszystkim od parametrów nasienia, ilości wystymulowanych dojrzałych pęcherzyków oraz od ilości przeciwciał przeciwplemnikowych. O ilości przeprowadzonych inseminacji decyduje kobieta jednak zaleca się aby były przeprowadzone min. 3 , a brak skuteczności można dopiero stwierdzić po ok.6 zabiegach. Jeżeli po 6 zabiegach nie doszło do rozwoju ciąży to kolejnym krokiem jest zapłodnienie pozaustrojowe (IVF).